Movie Plots 

Περιλήψεις Ταινιών 

14.15

directed by Kenan Subaşı and written by Nilüfer Uzunhan. (Turkey) – A twelve year-old girl plays the accordion on a ferry sailing through the Strait of Istanbul and gently asks for tips, but no one seems to care for her. A small reward comes at last from a young couple; two persons one least expected to do so.

 

14:15.

Σενάριο Νιλουφέρ Ουζουνάν, σκηνοθεσία Κενάν Σουμπάσι. Τουρκία.

Ένα δωδεκάχρονο κορίτσι παίζει ακορντεόν σε ένα φέρι μποτ στο Βόσπορο, περιμένοντας καρτερικά για κάποιο φιλοδώρημα, αλλά κανείς δεν της δίνει σημασία. Μόνο ένα νεαρό ζευγάρι, που κανείς δεν θα το περίμενε, της δίνει μια μικρή αμοιβή.

911 – PIZZA [112 –  Pizza],

directed and written by Elefterios Zacharopoulos. (France) – We are in the emergency calls center of Paris when a desperate young woman calls and irrevocably asks for a pizza… Is this a farce ? And what if it isn’t a joke at all ? 

 

Άμεση δράση; – Πίτσα.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ελευθέριος Ζαχαρόπουλος. Γαλλία. 

Βρισκόμαστε στο τηλεφωνικό κέντρο άμεσης δράσης στο Παρίσι,

όταν μία νεαρή γυναίκα τηλεφωνεί και ζητά απεγνωσμένα μία πίτσα. Μήπως είναι φάρσα; Κι αν όχι;

 

A historic handshake [Une poignée de main historique],

directed and written by Aurélien Laplace. (France) – Washington – September 13, 1993 : Israeli Prime Minister Yitzhak Rabin shakes hands with Palestine Liberation Organization chairman Yasser Arafat at the White House after signing the Oslo Accords. Everything is planned out, except for an extravagant detail !

 

Μία ιστορική χειραψία.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ορελιάν Λαπλάς. Γαλλία.

Ουάσιγκτον, 13 Σεπτεμβρίου 1993. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός, Γιτζάκ Ράμπιν, και ο ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Γιάσερ Αραφάτ, δίνουν τα χέρια στο Λευκό Οίκο, αφού έχουν υπογράψει τις Συμφωνίες του Όσλο. Όλα είναι κανονισμένα εκτός από μία εξωφρενική λεπτομέρεια.

 

A Place [Un Lugar],

directed and written by Iván Fernández de Córdoba (Spain) – An Arab refugee will have to overcome a European family’s prejudice in order to repair his car and reach his destination. 

 

Ένα μέρος.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ιβάν Φερνάντες Ντε Κορντομπα. Ισπανία. 

Ένας Άραβας πρόσφυγας πρέπει να καταρρίψει τις προκαταλήψεις μιας ευρωπαϊκής οικογένειας, προκειμένου να επισκευάσει το αμάξι του και να φτάσει στον προορισμό του.

A Visit [زيارة].

directed and written by Alaadin Assem. (Egypt) – Hesham, a joyous young student, gets imprisoned for 6 month for painting graffiti ! In the desperate intimacy of his prison’s cell, he finds himself being part of an innocent youthful tribe that obsessively waits for the life-saving visit of Freedom.

 

Μια επίσκεψη.

Σενάριο, σκηνοθεσία Αλαντίν Ασέμ. Αίγυπτος.

Ένας νεαρός φοιτητής φυλακίζεται για έξι μήνες, επειδή έκανε γκράφιτι. Μέσα στο κελί, γίνεται μέλος μιας αθώας φυλής νεαρών που περιμένει την επίσκεψη της Ελευθερίας.

All About Emily [À Propos d'Émilie],

directed and written by Valentina Casadei. (France) – Ana is a caring and discreet housekeeper who keeps being bullied by Emily, an hysterical despotic bourgeois widow, for no apparent reason. She endures these abuses in order to avoid being sent back to her country in Latin America. But just after she has finally thought of a small revenge, she discovers what will change everything in that house: Emily’s devastating secret.

 

Σχετικά με την Εμιλί.

Σενάριο, σκηνοθεσία Βαλεντίνα Καζαντί. Γαλλία.

Η Άνα είναι μια ευσυνείδητη και διακριτική οικιακή βοηθός. Η Εμιλί, μια υστερική και δεσποτική χήρα της μπουρζουαζίας

που την παρενοχλεί συνεχώς, χωρίς κανέναν προφανή λόγο. Η Άνα υπομένει την κακομεταχείριση για να μην τη στείλουν πίσω

στη χώρα της, στη Λατινική Αμερική. Ετοιμάζεται να πάρει μια μικρή εκδίκηση, όταν ανακαλύπτει το συγκλονιστικό μυστικό

της Εμιλί, που θα τα αλλάξει όλα μέσα στο σπίτι.

Angle,

directed by Khaled Albayati and written by Ali Albayati. (Iraq) – Two men strongly disagree and threaten each other to start a war… but disagreements are often a matter of standpoint. 

 

Οπτική γωνία.

Σενάριο Άλι Αλμπαγιάτι, σκηνοθεσία Κάλεντ Αλμπαγιάτι. Ιράκ. Δύο άνδρες διαφωνούν έντονα κι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν πόλεμο. Κάθε διαφωνία όμως είναι θέμα οπτικής γωνίας.

Before Me [L’homme de la maison],

directed and written by Karim Ayari. (Canada) – The compelling story of a once happy but now broken family, set in the middle of winter, that sheds a harsh light on cultural misunderstanding and religious intolerance. An open-minded mother, a father with preconceived ideas and a Muslim neighbour/lover. But, for the most part, a nine year-old boy who unconsciously flirts with bigotry and passionately seeks for definite answers.

 

Ο άνδρας του σπιτιού.

Σενάριο, σκηνοθεσία Καρίμ Αγιαρί. Καναδάς.

Οι πολιτιστικές διαφορές και η θρησκευτική μισαλλοδοξία έρχονται στο προσκήνιο μέσα από την ιστορία μιας άλλοτε ευτυχισμένης οικογένειας. Μια ανοιχτόμυαλη μητέρα, ένας προκατειλημμένος πατέρας κι ένας μουσουλμάνος γείτονας- εραστής. Και στο επίκεντρο ένα εννιάχρονο αγόρι που φλερτάρει με τον ρατσισμό και αναζητά απεγνωσμένα απαντήσεις.

 

Biedaszyby,

directed and written by Paul Henschel and Jörg Winterbauer. (Germany) – Not far from the German border, people are trying to make a living through illegal coalmining. A story about a hidden side of Europe told by Roman Janiszek, an unemployed and seriously ill miner who risks his life every day in order to preserve it.  

 

Παράνομη εξόρυξη άνθρακα.

Σενάριο, σκηνοθεσία Πολ Χένσελ και Γιοργκ Βιντερμπάουερ. Γερμανία.

Όχι πολύ μακριά από τα γερμανικά σύνορα, ο κόσμος βγάζει το ψωμί του δουλεύοντας σε παράνομα ανθρακωρυχεία.

Μια ιστορία για μια άγνωστη πλευρά της Ευρώπης, ειπωμένη από τον Ρόμαν Γιανίσεκ, έναν άνεργο ανθρακωρύχο, που ενώ αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, ρισκάρει καθημερινά τη ζωή του για να επιβιώσει.

Bombing Interviews,

directed and written by Naz Önen. (Turkey) – On February 17 2016 in Ankara, at least 30 people died and 61 were injured in a bombing. Turkish citizens share their opinions and worries on the horrific attack. 

 

Καταιγιστικές συνεντεύξεις.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ναζ Όνεν. Τουρκία.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2016, στην Άγκυρα, 30 τουλάχιστον άνθρωποι πέθαναν και 61 τραυματίστηκαν από έκρηξη βόμβας. Τούρκοι πολίτες μοιράζονται τις απόψεις και τις ανησυχίες τους σχετικά με την τραγική βομβιστική επίθεση.

Carols [Κάλαντα],

directed and written by Thanos Psichogios (Greece) – It’s Christmas Eve in Athens, and 12-year-old Andreas goes from house to house singing carols. He doesn’t want to keep the money for himself but to help his family getting through that difficult time. Except that he could never imagine how far his unemployed father has gone to achieve that same thing…

 

Τα Κάλαντα.

Σενάριο, σκηνοθεσία Θάνος Ψυχογιός. Ελλάδα.

Είναι Παραμονή Χριστουγέννων στην Αθήνα. Ο δωδεκάχρονος Ανδρέας πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι να πει τα κάλαντα. Δεν θέλει

να κρατήσει τα χρήματα για τον εαυτό του, αλλά για να βοηθήσει την οικογένειά του σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Όμως ποτέ δε θα φανταζόταν μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο άνεργος πατέρας του για την οικογένειά του.

Cirilo,

directed and written by Ruben Sainz. (Spain) – Cirilo is a 45 year-old man who has endured several years of unemployment. One morning he decides to go to the unemployment office and take matters into his own hands…

 

Σιρίλο.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ρούμπεν Σάινς. Ισπανία.

Ο Σιρίλο, ένας σαρανταπεντάχρονος άνδρας, είναι πολλά χρόνια άνεργος. Ένα πρωί αποφασίζει να πάει στον ΟΑΕΔ και να πάρει

την κατάσταση στα χέρια του…

Citizens [Ciudadanos],

directed and written by Marc Nadal. (Spain) – In the arena of unemployment, under ruthless conditions of violence and injustice, citizens turn against each other and people like Noe, a young woman who is evicted from her home, suffer from the absence of effective laws. 

 

Πολίτες.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μαρκ Ναδάλ. Ισπανία.

Στην αρένα της ανεργίας, κάτω από συνθήκες βίαιες και άδικες, οι πολίτες στρέφονται ο ένας ενάντια στον άλλο. Άνθρωποι, όπως η Νόε που της έχουν κάνει έξωση, υποφέρουν λόγω της έλλειψης αποτελεσματικών νόμων.

 

crISIS,

directed and written by Ali Kareem Obaid. (Iraq) – Asaad has lost his beloved wife during a car bomb in Baghdad. The trauma of her loss and the consequent fear for his son’s life lead him to an undue decision: he refuses to leave home in order to protect his only son, Fadi. Nevertheless, Fadi wishes to go to school, but he is too scared to make such a decision on his own. Alaa’ – a close family friend –helps them out of their fearful confinement.

 

κρISIS.

Σενάριο, σκηνοθεσία Αλί Καρίμ Ομπάιντ. Ιράκ.

Ο Ασάντ έχασε τη γυναίκα του όταν ένα παγιδευμένο αμάξι εξερράγη στη Βαγδάτη. Αυτό το γεγονός, καθώς και ο φόβος για την ζωή του γιου του, τον οδήγησαν σε μια ακραία απόφαση: δε βγαίνει πλέον από το σπίτι προκειμένου να προστατεύσει 

τον μοναχογιό του, Φαντί. Εκείνος, ωστόσο, θέλει να πάει στο σχολείο, αλλά δεν το αποφασίζει μόνος του. Η Αλά, μια στενή οικογενειακή φίλη, είναι ο μοναδικός επισκέπτης στην απομόνωσή τους.

 

Dinner for Few,

directed and written by Nassos Vakalis. (USA) – During dinner, “the system” works like a well-oiled machine. It solely feeds the select few who foolishly consume all resources while the rest survive on scraps from the table. What happens when the supplies are eventually depleted? An allegorical depiction of our society. 

 

Δείπνο για λίγους.

Σενάριο, σκηνοθεσία Νάσσος Βακάλις. ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια του δείπνου το «σύστημα» δουλεύει σαν μια καλοκουρδισμένη μηχανή. «Θρέφει» αποκλειστικά τους λίγους που ηλιθιωδώς καταναλώνουν όλους τους πόρους, ενώ οι υπόλοιποι επιβιώνουν με τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχουν απομείνει παρά μόνο λιγοστές προμήθειες;

Μια αλληγορική απεικόνιση της κοινωνίας μας.

 

Do Not Come To Europe,

directed by Pontus Joneström, Minna Lundberg and Hanna Pousette. (Sweden) –The creators of this documentary meet refugees who have fled from DR Congo to neighboring Uganda. Through these encounters, the crew is confronted with their own preconceptions about the refugees’ lives as well as their own country’s position on the global migration problem.

 

Μην έρχεστε στην Ευρώπη.

Σενάριο, σκηνοθεσία Πόντους Γιόνεστρομ, Μίνα Λούντμπεργκ και Χάνα Πουσέτ. Σουηδία.

Οι δημιουργοί αυτού του ντοκιμαντέρ συναντούν πρόσφυγες που κατέφυγαν από τη Δημοκρατία του Κονγκό, στη γειτονική Ουγκάντα. Μέσα από αυτές τις συναντήσεις το κινηματογραφικό συνεργείο έρχεται αντιμέτωπο με τις δικές του προκαταλήψεις

για τις ζωές των προσφύγων και τη θέση της δικής τους χώρας σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα στην Ευρώπη.

Eflin,

directed and written by Burak Berke Erdem. (Turkey) –The story of little Eflin and her mother who fled to Turkey to escape the horrors of war in their own country.

 

Έφλιν.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μπουράκ Μπέρκε Ερντέμ. Τουρκία.

Η ιστορία της μικρής Έφλιν και της μητέρας της που κατέφυγαν στην Τουρκία για να γλυτώσουν από τη φρίκη του πολέμου

που μαίνεται στη χώρα τους. 

Element [Elemento],

directed by Nina Paola Marín Díaz and written by Oscar Alvarado. (Colombia)  – A man roams the city streets, forests and trails, to finally meet and unite with the source, the Element. Water.

Το στοιχείο.

Σενάριο Όσκαρ Αλβαράδο, σκηνοθεσία Νίνα Πάολα Μαρίν Ντιάς. Κολομβία.

Ένας άνδρας τριγυρίζει στους δρόμους της πόλης, στα μονοπάτια και στα δάση, για να ενωθεί τελικά με την πηγή, με το στοιχείο. Το νερό.

 

Ernestina "To (H)err is Human; to Erase, Divine",

directed and written by Vanesa Menalli. (Argentina) – An underworld filled with a blind and blinding faith. Women dancing on their knees for "the forgiveness of sins, the resurrection of the body and everlasting life" and deny their faces, which are covered by strange hands. The frenzy of the body unfolds and the redeeming boiling blood culminates in an oceanic eye, which is a daily battle against the monsters that inhabit the depths of the spirit. Amen the body, each one shall dance their own Apocalypse !

 

Ερνεστίνα. «Το πλανάσθαι είναι ανθρώπινον, το διαγράφειν θεϊκό».

Σενάριο, σκηνοθεσία Βανέσα Μενάλι. Αργεντινή.

Ο κόσμος της πίστης. Γυναίκες χορεύουν στα γόνατα για την «συγχώρεση των αμαρτιών, την ανάσταση των νεκρών και την αιώνια ζωή». Απαρνούνται το πρόσωπό τους που είναι κρυμμένο από ξένα χέρια. Η φρενίτιδα του σώματος και το αίμα που βράζει, μάχονται καθημερινά με τα τέρατα της ψυχής. Δόξα τω Θεώ, το κάθε σώμα χορεύει στη δική του Αποκάλυψη!

 

 

Finito,

directed and written by Mauricio Bartok and Gabriel D’Οrazio. (Brazil) – In an automated world where mass production 

is carried out by machines with precision and accuracy, an automaton’s behavior slowly diverges from rules and schedule and arouses his co-workers’ curiosity. 

 

Φινίτο.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μαουρίτσιο Μπάρτοκ και Γκαμπριέλ Ντ’Οράτσιο. Βραζιλία.

Σ’έναν αυτοματοποιημένο κόσμο όπου η μαζική παραγωγή γίνεται με ακρίβεια από μηχανές, ένα ρομπότ αποκλίνει από τους κανόνες και προκαλεί την περιέργεια των συναδέλφων του.

Future is Irrevocable [El porvenir es tan irrevocable como el rígido ayer],

directed and written by Silvina Estévez. (Argentina) – Buenos Aires 1947. On the radio there is a heated parliamentary debate about women’s right to vote. Are women inferior to men and thus unable to decide for the future of their country ? Young and playful Maria is waiting for her mother to come back home from work… But she doesn’t; she’s been to the great women’s rights march.

 

Το μέλλον είναι αμετάκλητο.

Σενάριο, σκηνοθεσία Σιλβίνα Εστέβεζ. Αργεντινή

Μπουένος Άιρες 1947. Μια έντονη διαμάχη στη Βουλή σχετικά με το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες ακούγεται από το ραδιόφωνο. Είναι οι γυναίκες κατώτερες από τους άνδρες κι επομένως ανίκανες ν’αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας τους; Η μικρή Μαρία περιμένει τη μητέρα της να γυρίσει από τη δουλειά. Αλλά εκείνη δεν έρχεται. Είχε πάει στη μεγάλη πορεία για τα δικαιώματα των γυναικών.

 

Green House,

directed by William R. Coughlan and written by Robin Brande. (USA) – The Coffmans are desperate to win their bid for residency in a new, environmentally friendly condo. Putting their best face forward, they work to convince a jaded government auditor that their lifestyle makes them worthy of acceptance. But when another couple vies for the same home, a battle for environmental superiority begins.

 

Το πράσινο σπίτι.

Σενάριο Ρόμπιν Μπραντ, σκηνοθεσία Γουίλιαμ Ρ. Κούγκλαν. ΗΠΑ

Οι Κόφμαν προσπαθούν να κερδίσουν μία νέα, φιλική προς το περιβάλλον κατοικία. Δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να πείσουν έναν ανάλγητο κυβερνητικό υπάλληλο ότι ο τρόπος ζωής τους τούς καθιστά κατάλληλους. Αλλά όταν ένα άλλο ζευγάρι τους ανταγωνίζεται για το ίδιο σπίτι, η μάχη της οικολογικής ανωτερότητας ξεκινάει.  

 

Home Front [Thuis Front],

directed by Ruben Broekhuis and written by Gerard Meuldijk. (Netherlands) – A family in crisis! War veteran Peter has left his days in the army behind him and has overcome the psychical injuries of his captivity in Iraq. But his frustrated wife Anna can't seem to escape from the war’s angst. When their daughter comes by to introduce them to her new boyfriend and announce them her future plans, Anna totally loses it…

 

Σπίτι: πεδίο μάχης.

Σενάριο Γκέραρντ Μόλντικ, σκηνοθεσία Ρούμπεν Μπρόκις. Ολλανδία.

Μια οικογένεια σε κρίση. Ο βετεράνος πολέμου, Πέτερ, έχει γιατρεύσει το τραύμα της αιχμαλωσίας του στο Ιράκ. Αλλά η σύζυγός του, Άννα, δεν φαίνεται να μπορεί να ξεφύγει από το άγχος του πολέμου. Όταν έρχεται η κόρη τους για να τους συστήσει το καινούργιο της αγόρι και τους ανακοινώνει τα σχέδιά τους, η Άννα χάνει τον έλεγχο…

 

Horror Vacui,

directed and written by Daniel Sánchez Chamorro. (Spain) – How can one fill the inevitable void? Can a modern TV-set play the role of catharsis in everyday life’s drama? The emptiness can sometimes be scary, didactic and funny at the same time…

 

Ο τρόμος του κενού.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ντάνιελ Σάντσες Τσαμόρο. Ισπανία.

Πώς μπορεί κανείς να γεμίσει το αναπόφευκτο κενό; Μπορεί μια μοντέρνα τηλεόραση να παίξει το ρόλο της κάθαρσης στο δράμα της καθημερινότητας; Μερικές φορές, το κενό μπορεί να είναι τρομακτικό, διδακτικό και αστείο ταυτόχρονα…

 

Icky,

directed and written by Parastoo Cardgar. (Islamic Republic of Iran) – In a rainy, dull world (very similar to ours) people bear a solved Rubik’s cube for a head. But there is a kid who seems to be different from all the others… 

Ίκι.

Σενάριο, σκηνοθεσία Παραστού Καρντγκάρ. Ισλαμική Δημοκρατία του Ιραν.

Σ’έναν βροχερό, βαρετό κόσμο -παρόμοιο με τον δικό μας- οι άνθρωποι έχουν για κεφάλι έναν λυμένο κύβο του Ρούμπικ. Υπάρχει, όμως, ένα παιδί που διαφέρει από τα υπόλοιπα…

Immigration,

directed and written by Jan Beyen. (Belgium) – A comic-cynical look at the different ways that economic migrants try to make their way towards the north but are constantly being pushed back by the administration …until they finally succeed. 

 

Μετανάστευση.

Σενάριο, σκηνοθεσία Γιαν Μπέγιεν. Βέλγιο.

Μια κομική-κυνική ματιά στους διάφορους τρόπους που οι οικονομικοί μετανάστες προσπαθούν να φτάσουν στον Βορρά, αλλά απωθούνται συνεχώς από την γραφειοκρατία, μέχρι που τελικά τα καταφέρνουν.

 

Inversion,

directed by Ario Saffarzadegan. (Islamic Republic of Iran) – In order for Liberty to rise, Dictatorship must fall.

Αντιστροφή.

Σκηνοθεσία Άριο Σαφαρζαντεγκάν. Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Για να επικρατήσει η Ειρήνη, πρέπει να πέσει η Δικτατορία.

 

Kill the President [Matar al Presidente],

directed and written by Pedro Pacheco Arlandi. (Spain) – Ramon , a construction worker who lost his job and his family because of the brick crisis, embarks on a laborious plan to finish with his despair …and many others.

 

Θάνατος  στον Πρόεδρο.

Σενάριο, σκηνοθεσία Πέδρο Πατσέκο Αρλάντι. Ισπανία.

Ο Ραμόν, ένας οικοδόμος, που έχασε τη δουλειά του και την οικογένειά του λόγω της κρίσης στην οικοδομή, μηχανεύεται ένα περίπλοκο σχέδιο για να βάλει τέλος στην απελπισία του.

 

Leona,

directed and written by Davek Carrizosa. (Mexico) – Leona's extreme poverty drives her to make an over-the-top, unexpected resolution that may risk her life and her kids’ future. It’s a decision that questions and challenges all her social and ethical values in a surprisingly drastic way.

 

Λεόνα.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ντάβεκ Καριθόσα. Μεξικό.

Η φτώχια οδηγεί τη Λεόνα σε μία ακραία και απρόσμενη λύση που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή της και το μέλλον των παιδιών της. Παίρνοντας αυτήν την απόφαση αμφισβητεί όλες τις κοινωνικές και ηθικές της αξίες με δραστικό τρόπο.

 

Mary [Мария],

directed by Grigory Kolomytsev and written by Oleg Rashidov. (Russian Federation) – Mary's son’s missing from home for months on end. She finally gets to know the harsh truth: he is in Ingushetia, at the North Caucasus region, and acts as a terrorist against the federal state. She has only one chance to talk to him and bring him back: a short phone-call under the surveillance and instruction of the Intelligence Service. What (more) can they say ?

 

Μαίρη.

Σενάριο Όλεγκ Ρασίντωφ, σκηνοθεσία Γκριγκόρι Κολομίτσεβ. Ρωσική Ομοσπονδία. Ο γιός της Μαίρη λείπει από το σπίτι εδώ και μήνες, όταν τελικά εκείνη ανακαλύπτει την πικρή αλήθεια. Βρίσκεται στην Δημοκρατία της Ινγκουσετίας, στον βόρειο Καύκασο, διαπράττοντας τρομοκρατικές ενέργειες ενάντια στο Ομοσπονδιακό Κράτος. Έχει μόνο μια ευκαιρία να τον μεταπείσει για να γυρίσει πίσω: ένα σύντομο τηλεφώνημα υπό την παρακολούθηση της 

Ασφάλειας. Για τι (άλλο) μπορούν να μιλήσουν;

Mother [Deda],

directed by Rati Tsiteladze and written by Nino Varsimashvili. (Georgia) – A heart-breaking tale based on a true story: a single mother is forced to hide her only child’s existence for fear of society’s acidulous moral judgment and condemnation.

Μαμά.

Σενάριο Νίνο Βαρσιμασβίλι, σκηνοθεσία Ράτι Τσιτελάντζε. Γεωργία.

Μια σπαρακτική ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα: μια ανύπαντρη μητέρα αναγκάζεται να κρύψει το μοναχοπαίδι της φοβούμενη ότι η κοινωνία θα την κατακρίνει και θα την καταδικάσει.

 

Munitionnettes,

directed and written by Lara Cochetel. (France) – After receiving an official letter announcing the death of their husbands on the battlefield, the women workers at a bomb factory decide to make their own kind of sexy and peaceful revolution.

Munitionnettes.

Σενάριο, σκηνοθεσία Λάρα Κοστέλ. Γαλλία

Αφού έλαβαν ένα επίσημο γράμμα που ανακοινώνει τον θάνατο των συζύγων τους στο πεδίο της μάχης, οι εργάτριες ενός εργοστασίου που παράγει βόμβες, αποφασίζουν να κάνουν τη δική τους ειρηνική και σέξι επανάσταση.

Preferentes,

directed and written by Nacho Recio. (Spain) – A lovely elderly couple, affected by the scam of the preferred participations, are forced to leave their home, unable to recover the invested capital to cover the payment of the mortgage.  Despite being absurdly devoured by an oppressive, corrupt and cruel money-centred society, they never lose their faith in human kindness and integrity.

Οι προνομιούχοι.

Σενάριο, σκηνοθεσία Νάτσο Ρεθίο. Ισπανία.

Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, που έχει πληγεί από την απάτη των προνομιούχων μετοχών, αναγκάζεται να αφήσει το σπίτι του, αδυνατώντας να συγκεντρώσει το κεφάλαιο που είχε επενδύσει και να πληρώσει τη δόση του στεγαστικού δανείου. Παρόλο που η διεφθαρμένη, χρηματοκεντρική κοινωνία τους κατασπαράζει, δεν χάνουν ποτέ την πίστη τους στην ανθρώπινη καλοσύνη και εντιμότητα.

 

Propaganda,

directed by Natalia Vtulkina and written by Natalia Vtulkina & Vladimir Shinkarenko. (Russian Federation) – A man dabbles in cross-dressing for the first time, and he gets to experience a comic chain of humiliations and disclosures that all lead to the same source : our choices in life are mostly driven by the inexorable force of propaganda. 

Προπαγάνδα.

Σενάριο Νατάλια Βτουλκίνα Βλαντιμίρ Σινκαρένκο, σκηνοθεσία Νατάλια Βτουλκίνα. Ρωσία.

Ένας άνδρας πειραματίζεται φορώντας γυναικεία ρούχα για πρώτη φορά. Βιώνει μια κωμική σειρά από εξευτελισμούς και αποκαλύψεις που δείχνουν ότι οι επιλογές μας στη ζωή κατευθύνονται κυρίως από προπαγάνδα.

Sit Down, Rise Up,

directed and written by Paul Daniel Torres Canessa. (Canada) – A visual exploration of the struggle between individualism vs. established social norms. It delves into the importance of social unity and sacrifice when it comes to rebellion, all through the use of music and percussion.

Σενάριο, σκηνοθεσία Πολ Ντάνιελ Τόρες Κανέσα. Καναδάς.

Μια οπτικοακουστική εξερεύνηση της πάλης ανάμεσα στην ατομικότητα και στους καθιερωμένους κοινωνικούς άγραφους νόμους. Μια μελέτη για τη σημασία της κοινωνικής ενότητας και της θυσίας όσον αφορά στην εξέγερση, μέσα από τη χρήση της μουσικής και των κρουστών.

Spent,

directed by Dorothy Allen-Pickard and written by William Barrett and Lulu Raczka. (UK) – With the realities of zero-hour contracts, and unreliable freelance work, 3 young graduates consider indirect sex work to survive in London. This short film depicts their process of constructing and performing a persona in order to get work.

Σπατάλη.

Σενάριο, Γουίλιαμ Μπάρετ και Λούλου Ράζκα, σκηνοθεσία Ντόροθι Άλεν Πίκαρντ. Μεγάλη Βρετανία.

Βιώνοντας τη σύγχρονη πραγματικότητα των συμβάσεων μηδενικού ωραρίου και της προσωρινότητας εργασίας των ελεύθερων επαγγελματιών, τρεις νέοι απόφοιτοι φλερτάρουν με την σεξουαλική εργασία για να επιβιώσουν στο Λονδίνο. Αυτή η ταινία δείχνει πώς δημιουργούν ο καθένας μια περσόνα για να βρει δουλειά.

Stripy,

directed and written by Babak & Behnoud Nekooei. (Islamic Republic of Iran / USA) – All the workers in a factory have been instructed to paint stripes on the boxes. The work is getting done in the usual mundane way, until suddenly one of the workers decides to decorate the boxes with a different pattern.

Ριγέ.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μπαμπάκ και Μπεχνούντ Νικοί. Ισλαμική Δημοκρατία του Ιραν / ΗΠΑ.

Όλοι οι εργάτες ενός εργοστασίου έχουν εντολή να ζωγραφίζουν ρίγες σε κιβώτια. Η δουλειά γίνεται με τον συνηθισμένο αδιάφορο τρόπο, μέχρι που ξαφνικά ένας εργάτης αποφασίζει να ζωγραφίζει τα κιβώτια με διαφορετικό σχέδιο.

Suspended Lives [Vidas Suspensas],

directed and written by João Macul. (Brazil) – Expecting for their men, many inmates' wives wait for several years, some of them their whole life, hoping for their husbands' return. Who are these women? How do they cope? A jacket and a pair of shoes stored in the closet, the promises in their husbands’ letters, a song, the memories of a normality abruptly disrupted, elements of their daily lives, their suspended lives..

Ζωές με αναστολή.

Σενάριο, σκηνοθεσία Χοάο Μακούλ. Βραζιλία.

Πολλές γυναίκες τρόφιμων περιμένουν πολλά χρόνια, κάποιες για όλη τους τη ζωή, τον σύζυγό τους να γυρίσει. Ποιες είναι αυτές οι γυναίκες; Πώς τα καταφέρνουν; Ένα μπουφάν κι ένα ζευγάρι παπούτσια στη ντουλάπα, οι υποσχέσεις των αντρών τους στα γράμματά τους, ένα τραγούδι, οι αναμνήσεις της ομαλότητας που διακόπηκε απότομα, στοιχεία της καθημερινότητά τους, οι ζωές τους με αναστολή…

The age of reason [L'âge de raison],

directed and written by Mathilde Petit. (France) – In young Pablo’s world, each citizen chooses his professional career at the very tender age of seven. Pablo and his friends decide to take matters into their own hands for such an overhasty choice can only be limited, wrong or even disastrous. But what do the parents think of that?

Η ηλικία της λογικής.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ματίλντ Πετί. Γαλλία.

Στον κόσμο του μικρού Πάμπλο, κάθε πολίτης επιλέγει την επαγγελματική του σταδιοδρομία, στην τρυφερή ηλικία των επτά ετών. Ο Πάμπλο και οι φίλοι του αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους γιατί μια τόσο βεβιασμένη απόφαση δεν μπορεί παρά να είναι απερίσκεπτη, λάθος ή ακόμα και καταστροφική. Αλλά τι λένε οι γονείς για όλα αυτά;

 

The Bone [Kemik],

directed and written by Volkan Güney Eker. (Turkey) – A collage of images and sporadic phrases coming from media outlets, revealing a distressing reality on women’s place in Turkish society.

Το κόκαλο.

Σενάριο, σκηνοθεσία Βολκάν Γκουνέ Εκέρ. Τουρκία.

Ένα κολάζ εικόνων και σποραδικών φράσεων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποκαλύπτει τη θλιβερή πραγματικότητα για τη θέση της γυναίκας στην τουρκική κοινωνία.

The Box,

directed and written by Merve Cirisoglu Cotur. (United Kingdom) – The box is the lasting remnant of a once very happy –but now ruined– life of a Syrian kid, who has experienced the devastating civil war. This resilient box served first as a carefully built toy-house, then as a place to take shelter in a refugee camp, and finally as a boat that sails for a journey towards hope.

Το κουτί.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μέρβε Σιρίσογλου Κοτούρ. Ηνωμένο Βασίλειο. 

Το κουτί είναι το τελευταίο κατάλοιπο της άλλοτε ευτυχισμένης και πλέον κατεστραμμένης ζωής ενός αγοριού από τη Συρία που έζησε τον ολέθριο εμφύλιο πόλεμο. Αυτό το ανθεκτικό κουτί ήταν στην αρχή ένα σπιτάκι παιχνίδι, έπειτα χρησίμευσε σαν καταφύγιο σ’ένα στρατόπεδο προσφύγων και τελικά έγινε βάρκα για την ελπίδα.

 

The Devil is in the Details [Le Diable est dans les détails],

directed and written by Fabien Gorgeart. (France)  –1859. Alexina, a trainee school teacher at the convent where she grew up suffers from unbearable pains. After examination, the doctor finds out she is a hermaphrodite. According to him masculine sex prevails, thus Alexina is a man. She has therefore no other choice than leaving the convent as quickly as possible, giving up her closest friend, Henriette.

Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Σενάριο, σκηνοθεσία Φαμπιέν Γκορζάρ. Γαλλία.

1859. Η Αλεξίνα, μια ασκούμενη δασκάλα στη μονή όπου μεγάλωσε, πάσχει από ανυπόφορους πόνους. Μετά από μια εξέταση, ο γιατρός ανακαλύπτει ότι είναι ερμαφρόδιτη. Σύμφωνα με τη γνωμάτευσή του, επικρατεί το ανδρικό φύλο, άρα η Αλεξίνα είναι άνδρας. Επομένως, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να φύγει από τη μονή όσο το δυνατόν συντομότερο, εγκαταλείποντας την καλύτερή της φίλη, Ενριέτ.

 

The Edge [В стороне],

directed and written by Alexandra Averyanova. (Russian Federation) – An elderly lonely woman lives all by herself at a small station lost in the depths of a vast country. And every single day she is committed to the same ritual: putting her make-up on and then acting as a train dispatcher. Until the day that a train passes by her station without stopping…

Στο πουθενά.

Σενάριο, σκηνοθεσία Αλεξάνδρα Αβεριάνοβα. Ρωσία.

Μια ηλικιωμένη γυναίκα μένει μόνη της σε έναν μικρό σιδηροδρομικό σταθμό κάπου στην εξοχή. Κάνει τη ζωή της και μια φορά κάθε μήνα ακολουθεί το ίδιο τελετουργικό: μακιγιάρεται και κάνει το σταθμάρχη. Μέχρι που μια μέρα το τρένο δεν εμφανίζεται…

The Fear Installation [A instalação do medo],

directed and written by Ricardo Leite. (Portugal) – The bell rings. A woman opens the door to two men who are standing there, smiling politely: ”Good morning, madam. We came to install fear”…

Η εγκατάσταση του φόβου.

Σενάριο, σκηνοθεσία Ρικάρντο Λέιτε. Πορτογαλία. 

Χτυπάει το κουδούνι. Μια γυναίκα ανοίγει την πόρτα. Είναι δύο άνδρες με ευγενικό χαμόγελο: «Καλή σας μέρα. Ήρθαμε να εγκαταστήσουμε τον φόβο».

 

The Fountain Pen [روان نویس],

directed by Armin Keshvaripour and written by Saeedeh Roudbaraki. (Islamic Republic of Iran) – A young girl desperately struggles with inefficient bureaucracy in order to get her sick father’s vital medication. 

Η πένα.

Σενάριο Σααντί Ρουντμπαράκι, σκηνοθεσία Αρμίν Κεσβαριπούρ. Ισλαμική Δημοκρατία του Ιραν,

Μια νεαρή κοπέλα παλεύει με τη γραφειοκρατία για να πάρει τα φάρμακα του πατέρα της.

The Hose,

directed and written by Mansour Foruzesh. (Islamic Republic of Iran) – Mr Nobari is an old-fashioned school teacher who wants to change his dilapidated, harsh teaching methods. And this is a very hard task for Mr Nobari for he truly loves punishing his students and he can’t think of himself without his old hose. But young Shaalbaf, a misfit in Mr Nobari’s class, sees no good at this change…

 

Η βέργα.

Σενάριο, σκηνοθεσία Μανσούρ Φορουζές. Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Ο κος Νομπάρι είναι ένας δάσκαλος παλαιών αρχών που θέλει ν’αλλάξει την απαρχαιωμένη και αυστηρή μέθοδο διδασκαλίας του. Αυτό είναι πολύ δύσκολο για τον κο Νομπάρι γιατί του αρέσει πολύ να τιμωρεί τους μαθητές του και δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του χωρίς την παλιά του βέργα. Αλλά στον μικρό Σααλμπάφ, τον απροσάρμοστο της τάξης, δεν αρέσει αυτή η αλλαγή.